Ο κ. Βασίλης Λαμπρόπουλος μίλησε στην ΕΡΑ5 και στον Νώε Παρλαβάντζα: Πόσους μαθητές έχετε και ποιο το πρόγραμμα σπουδών; Είναι ένα πλήρες πρόγραμμα προπτυχιακών σπουδών. Παιδιά έρχονται και μπορούν σε 4 χρόνια να επιλέξουν μεμονωμένα μαθήματα-εισαγωγικά στον ελληνικό πολιτισμό ή να πάρουν το λεγόμενο Minor ή Major πτυχίο, που συμπεριλαμβάνει κάποια εξειδίκευση στα νέα ελληνικά. Έχουμε συνολικά κάθε εξάμηνο γύρω στους 150 φοιτητές. Είναι ένας αριθμός εντυπωσιακός, ειδικά αν λάβετε υπόψιν ότι η φοιτητική συμμετοχή σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως τα γερμανικά και τα Ρώσικα έχει πέσει πολύ. Ο κόσμος αρχίζει και επιλέγει αραβικά ή κινέζικα και ιαπωνικά, γλώσσες, δηλαδή, που έχουν κάποιο ιδεολογικό-πολιτικό μέλλον. Οι δικές μας εγγραφές είναι σταθερές και ανά περιόδους αυξάνονται κιόλας. Είναι συγκινητικό να βλέπει κανείς πως το ενδιαφέρον των σύγχρονων δεκαοκτάχρονων και εικοσάχρονων για την σύγχρονη Ελλάδα παραμένει ανθηρό. Εκτός από γλωσσικά μαθήματα, υπάρχει κάποιος κύκλος που αφορά στην ελληνική λογοτεχνία; Υπάρχουν μαθήματα που αφορούν στην ελληνική λογοτεχνία, την ελληνική ιστορία, την σύγχρονη Αθήνα ως παλίμψηστο, την ιστορία των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Το τελευταίο δε προσελκύει όχι μόνον Έλληνες αλλά και Αμερικανούς φοιτητές. Τι περιλαμβάνει ο εορτασμός ακριβώς κ. καθηγητά; Ο εορτασμός θα είναι σε πρώτη φάση μια γιορτή για να συμμετέχουν όλοι αυτοί που έχουν συνεισφέρει στην έδρα μας, να μπορέσουν να πανηγυρίσουν το δικό τους ουσιαστικά κατόρθωμα. Το δεύτερο συστατικό είναι η αναγγελία νέας εκστρατείας για μια καινούργια έδρα αυτή τη φορά στο χώρο της ιστορίας. Θέλουμε να συγκεντρώσουμε 2 εκατομμύρια δολάρια για μία έδρα Νεοελληνικής Ιστορίας. Κ. Λαμπρόπουλε, πείτε μας τι έχει παραχθεί εκεί για τον Καβάφη; Τόσο σε επίπεδο βιβλιογραφίας όσο και γενικότερα; Αυτό που θέλουμε να περάσουμε με τα μαθήματά μας και τις δημοσιεύσεις μας είναι, ότι ο Καβάφης είναι ένας δημιουργός ανοικτός σε πολλές ερμηνείες. Υπάρχουν ποιήματα ή μυθιστορήματα που άπαξ και τα διαβάσεις κλείνεις το βιβλίο και αισθάνεσαι ότι έχεις τελειώσει μαζί τους. Με τον Καβάφη δεν αισθάνεσαι ότι τελειώνεις ποτέ. Αυτή την εβδομάδα κυκλοφόρησε στην Αμερική η έβδομη έκδοση των «Απάντων» του. Επτά μεταφραστές έχουν καθίσει στην Αγγλική και μόνον να μεταφράσουν ολόκληρο το έργο του, και ομιλούμε περί μικρών ποιημάτων, όχι ανάλογων της «Οδύσσειας» του Καζαντζάκη. Αυτό σημαίνει ότι εξακολουθούμε να ανακαλύπτουμε πράγματα στα μικρά αυτά μαγικά ποιήματα που τα κάνουν καινούρια στα μάτια μας. Έχει γίνει κάπως γνωστός ο Καβάφης στις ΗΠΑ; Το βιβλίο για το οποίο σας ομιλώ είχε ολοσέλιδη κριτική στους New York Times την Κυριακή που μας πέρασε. Αυτό και μόνον απαντά στην ερώτησή σας. Ποια τα επόμενα σχέδιά σας; Κάνουμε ένα συνέδριο το φθινόπωρο με θέμα «Ο Σωκράτης σήμερα». Κάνουμε κάτι αλλιώτικο, όχι αρχαιογλυφικό, όχι ιστορικό. Τον «βάζουμε» να τοποθετηθεί απέναντι στον πόλεμο του Ιράκ, τον παρακολουθούμε στην «Απολογία», όπως τον σχεδίασε ο Βάρναλης, τον βλέπουμε με τα μάτια του διάσημου φιλοσόφου της διασποράς, του Γρηγόρη Βλαστού κ.ο.κ. Μιας και μνημονεύετε τον Γρηγόρη Βλαστό, να πούμε ότι έχει γράψει ένα κεφαλαιώδες κείμενο γύρω από τον Πλάτωνα. Βέβαια. Μπορούμε να πούμε πως αυτός ο Κωνσταντινοπολίτης, που μεγάλωσε στον Καναδά και δίδαξε στην Αμερική σημάδεψε την πορεία της μελέτης των αρχαίων φιλοσόφων στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Όποιος γράφει στον αγγλόγλωσσο χώρο για τους αρχαίους φιλοσόφους είναι παιδί του Βλαστού. Να κλείσουμε με ένα γενικότερο σχόλιο: υπάρχει ένας περιρρέων ενθουσιασμός θα λέγαμε. Ιδρύονται έδρες ελληνικών σπουδών στην Αμερική, σημειώνεται μεγάλη πρόοδος… Η πρόοδος αυτή είναι διπλή: πρώτον, αρχίζει η ομογένεια να δίνει χρήματα σε πανεπιστήμια για έδρες, συνέδρια, διαλέξεις, εκδηλώσεις κ.λπ. Στηρίζονται, δηλαδή, τα νέα ελληνικά στα πανεπιστήμια. Ταυτόχρονα, η στάση του ελληνικού κράτους σε επίσημο επίπεδο και σε επίπεδο πολίτη είναι συμφιλιωμένη πια με τον Ελληνοαμερικάνο σήμερα. Δεν μπορούμε πια να μιλάμε για τον χωριάτη του Μπρούκλιν, τον αγράμματο, που εν τέλει δεν καλλιεργήθηκε ποτέ. Η υποστήριξη και το ενδιαφέρον της ελληνικής πλευράς, σε επίπεδο ραδιοφωνίας, κράτους, ιδρυμάτων είναι εντυπωσιακό τα τελευταία χρόνια. Έτσι, όλο και περισσότερο αισθανόμαστε σώμα ενός οικουμενικού ελληνισμού. | 
Συνέντευξη του καθηγητή Βασίλη Λαμπρόπουλου στην ΕΡΑ 5
